sobota, 20 grudnia 2014

Nowelizacja praw konsumenta - zmiany regulaminów sklepów internetowych


Ponieważ w dniu 25 grudnia 2014 r. wejdzie w życie nowa regulacja ustawy o prawach konsumenta, która wprowadza szereg bardzo istotnych zmian, zarówno dla przedsiębiorców, jak i dla konsumentów, zaczniemy mały cykl informacyjny w tym zakresie. 

Poniżej przedstawione zostaną informacje skierowane przede wszystkim do przedsiębiorców - prowadzących sklepy internetowe. Nowe przepisy muszą bowiem znaleźć zastosowanie przede wszystkim w regulaminie każdego sklepu internetowego oraz w jego sposobie działania. Warto zapoznać się z nimi już dzisiaj. 

~ x


Nowe obowiązki informacyjne – art. 12 ustawy

Katalog informacji, jakie zobowiązany jest przekazać sprzedawca przed zawarciem umowy został znacznie poszerzony – zgodne z nową ustawą jest ich ponad dwadzieścia. Przedsiębiorca powinien przekazać informacje m.in. o głównych cechach produktu, całkowitej cenie produktu uwzględniającej podatki i inne koszty, sposobie i terminie zapłaty wynagrodzenia, sposobie i terminie spełnienia świadczenia, stosowanej procedurze rozpatrywania reklamacji, sposobie i terminie wykonania prawa odstąpienia od umowy, a także wzorze formularza odstąpienia od umowy i kosztach zwrotu rzeczy.  

Istotne jest zwrócenie uwagi nie tylko na nowe obowiązki, ale i moment ich przekazania. Konsument musi zostać o nich poinformowany najpóźniej w chwili wyrażenia woli związania się umową, co w praktyce oznacza, że musi mieć możliwość zapoznania się z nimi przed przystąpieniem do składania zamówienia. Przekazane informacje muszą być jasne i zrozumiałe dla konsumenta, tak aby bez posiadania fachowej wiedzy był w stanie je zrozumieć.

Zmiana przycisku zamówienia 

Konsument nie może mieć wątpliwości, że składane przez niego zamówienie wiąże się z obowiązkiem zapłaty. Wymaga to wprowadzenia zmian również w przycisku zamówienia – jego nazwa powinna brzmieć „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” lub powinno zostać użyte inne równoznaczne sformułowanie. Opcja „kup teraz” nie zniknie, ale powinna zostać zmodyfikowana.

Obowiązek potwierdzenia zawarcia umowy 

Zawarcie umowy przy pomocy sklepu internetowego wiąże się z obowiązkiem jej potwierdzenia na trwałym nośniku. Zgodnie z zapisami ustawy, wystarczające jest potwierdzenie warunków umowy przy użyciu maila. Powinno to mieć miejsce w rozsądnym czasie, nie później jednak niż w chwili dostarczenia rzeczy lub przed rozpoczęciem świadczenia usług.

Wydłużenie okresu odstąpienia od umowy

Wydłużeniu ulegnie termin na odstąpienie od umowy bez wskazania przyczyny. Od dnia 25 grudnia 2014 roku wynosić on będzie 14 dni, zamiast obecnych 10-ciu. W sytuacji gdy sprzedawca nie poinformuje prawidłowo konsumenta o prawie odstąpienia od umowy, konsument będzie mógł odstąpić od umowy nawet w terminie  ponad 12 miesięcy.

Rękojmia zamiast niezgodności towaru z umową

Wraz z wejściem w życie nowej ustawy znika pojęcie niezgodności towaru z umową. Od tej pory, w przypadku gdy sprzedana rzecz posiada wady, odpowiedzialność sprzedawcy za nie regulowana będzie na podstawie przepisów kodeksu cywilnego o rękojmi. Konsument będzie mógł m. in.  w pierwszej kolejności złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy albo zażądać obniżenia ceny. 



autorem publikacji jest:

r. pr. Anna Siwkowska
www.srslegal.pl 


niedziela, 30 listopada 2014

Adwokat z urzędu, pełnomocnik z urzędu w sprawach karnych

1)  W postępowaniu karnym istnieje konstrukcja tzw. „obrony obligatoryjnej”, w której oskarżony musi mieć obrońcę, z wyboru bądź z urzędu, w następujących sytuacjach:   
- gdy jest nieletni, głuchy, niemy, niewidomy,
- gdy zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności; 
- gdy sąd uzna to za niezbędne, ze względu na okoliczności utrudniające obronę; 
- przed sądem okręgowym jako sądem pierwszej instancji, jeżeli zarzucano mu zbrodnię lub jest pozbawiony wolności.

We wskazanych powyżej sytuacjach, jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, obrońcę z urzędu wyznaczy prezes sądu właściwego do rozpoznania sprawy, działając "z urzędu", czyli automatycznie. Nie jest więc konieczne składanie wniosku przez oskarżonego.

2)  W pozostałych sprawach, oskarżony, który nie ma obrońcy z wyboru, a chciałby mieć możliwość walki o swoje prawa przy pomocy profesjonalnego obrońcy, może złożyć do sądu wniosek o ustanowienie obrońcy z urzędu.

Podstawową przesłanką jest sytuacja, w której nie jest on w stanie ponieść kosztów obrony „bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny”. Wnioskodawca musi ten stan w należyty sposób wykazać, przez dołączenie do wniosku stosownych dokumentów potwierdzających stan majątkowy.

Decyzję o ustanowieniu obrońcy z urzędu, po rozpoznaniu złożonego wniosku, podejmuje w formie zarządzenia prezes sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Podobnie jak w sprawach cywilnych, nic nie stoi na przeszkodzie, aby w odpowiednio umotywowanym wniosku, wskazać wręcz nazwisko konkretnego adwokata, z którym chcielibyśmy współpracować.

3) O czym niewiele osób wie, także strona inna niż oskarżony może wnosić o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Najczęściej będzie to pokrzywdzony, który w procesie karnym może aktywnie brać udział w sprawie, jako OSKARŻYCIEL POSIŁKOWY.  Sąd może mu wyznaczyć pełnomocnika z urzędu, jeśli nie jest w stanie ponieść kosztów pomocy prawnej bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny, a osoba ta chce aktywnie i przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika walczyć o swoje prawa.


Właściwymi w wyżej opisanych przypadkach są przepisy artykułów: 78 – 79 oraz 87 i 88 kodeksu postępowania karnego.


UWAGA: z dniem 1 lipca 2015 r. wchodzą w życie zmiany w prawie karnym i prawie postępowania karnego, które mogą modyfikować wyżej opisane zasady.



wtorek, 18 listopada 2014

Adwokat z urzędu, pomoc prawna z urzędu w sprawach cywilnych

Każdy obywatel ma prawo otrzymać z sądu pomoc prawną udzieloną z urzędu, co oznacza, iż pomoc taka będzie tylko częściowo odpłatna, lub w ogóle bezpłatna – w zależności od stanu majątkowego wnioskodawcy.

Strona postępowania ma prawo zgłosić sądowi pisemnie lub ustnie (do protokołu rozprawy lub posiedzenia) wniosek o ustanowienie dla niej adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Stanowi o tym art. 117 Kodeksu postępowania cywilnego. 

W praktyce oznacza to, że w sytuacji, gdy strona otrzymała wezwanie na rozprawę i nie wie, jakie decyzje prawne powinna podjąć w sprawie – może wystosować do sądu pismo z wnioskiem o przyznanie takiej pomocy, lub stawić się na wezwanie sądu i na pierwszym terminie sprawy ustnie oświadczyć, iż wnosi o pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Możliwość ta istnieje nie tylko w toku postępowania, ale także przed jego wszczęciem. Coraz częstsze są sytuacje, gdy osoba zainteresowana wszczęciem postępowania zgłasza się do sądu z prośbą o wyznaczenie jej pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia stosownych pozwów, pism, czy wniosków. To bardzo dobry sposób – ułatwia pracę zwłaszcza wyznaczonemu później pełnomocnikowi – który może najpierw omówić całą sprawę z klientem, a następnie wnieść odpowiednio skonstruowane pismo do sądu i poprowadzić sprawę w całości. 

Wniosek o pomoc prawną z urzędu może złożyć każdy, kto jest stroną postępowania, a nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i swojej rodziny. Nie ma tez przeszkód, aby we wniosku takim wskazać imię i nazwisko konkretnego adwokata, czy radcy prawnego, z którym strona chciałaby współpracować. 
 
Decyzję w tym zakresie podejmuje sąd, po przeanalizowaniu treści wniosku i jego uzasadnienia oraz po zapoznaniu się z sytuacją materialną strony. Sąd uwzględni złożony wniosek, jeśli uzna, że udział pełnomocnika z urzędu jest w sprawie potrzebny. 

Wzór oświadczenia obejmującego szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania dostępny jest w każdym sądzie oraz na stronie internetowej.